if beale street could talk

If Beale Street Could Talk: zweverig

Jaar: 2018
Regisseur: Barry Jenkins

Valentijnsdag. Dat is het eerste waar je aan moet denken tijdens het kijken naar deze ietwat gekke film. De regisseur van ‘Moonlight’ heeft deze keer een romantisch boek van James Baldwin verfilmd. Lees verder

green book

Green Book: stereotype

Jaar: 2018
Regisseur: Peter Farrelly

Qua uitstraling leek Green Book mij een typisch Amerikaanse film zonder inhoud of originaliteit. Maar het biografische verhaal van een chauffeur die een pianist rondrijdt, leek me anderzijds erg leuk. Zonder hoge verwachtingen, besloot ik om er maar heen te gaan.  Lees verder

To All the Boys I've Loved Before

To all the boys I’ve loved before: top

Jaar: 2018
Regisseur: Susan Johnson

Oké, ik weet wat je nu denkt. Soms neem ik het risico om een film met een niet zo veelbelovende titel te kijken. Noem het een pre-screening voor Valentijnsdag. Ik kan je vertellen: daar heb ik geen spijt van. 
Lees verder

climax

Climax: gruwelijk

Jaar: 2018
Regisseur: Gasper Noé

Bij de herinnering aan Noé’s Love, had ik erg veel zin om Climax te kijken. Ik wist dat het over dansers ging maar overige details waren me bespaard gebleven. En dat is maar goed ook. Lees verder

mary queen of scots

Mary Queen of Scots: roerig

Jaar: 2018
Regisseur: Josie Rourke

De eerste minuten van Mary Queen of Scots vind ik een heerlijke binnenkomer. Je ziet het knappe gezichtje van Saoirse Ronan (Mary Stuart) en een indrukwekkende scène met de jurk van.. ja van wie? Dat blijkt later.  Lees verder

Wild at Heart

Wild at Heart: wild

Jaar: 1990
Regisseur: David Lynch

Mijn verwachting was dat ik Wild at Heart top zou vinden. Dat blijkt ook zo te zijn. Wat een fantastische film. Direct een favoriet. Het kreeg in 1990 dan ook de Gouden Palm op Cannes Film Festival. Lees verder

My Own Private Idaho

My own private Idaho: te gek

Jaar: 1991
Regisseur: Gus van Sant

Gek genoeg zijn de bekendste films van Gus van Sant me altijd ontglipt. Door Lab111 die afgelopen zomer deze selectie vertoonde, werd ik herinnerd aan dit feit. In de zomer ontglipten mij de films wederom, maar deze winterperiode zag ik eindelijk een kans om My Own Private Idaho eens uit te checken. In Rialto deze keer.
Lees verder

mulholland drive

Mulholland Drive: psychedelisch

Jaar: 2001
Regisseur: David Lynch

Voor velen waarschijnlijk bekend terrein, maar zelf had ik deze beroemde Lynch-film nog nooit gezien. Nieuwsgierig maar ook lichtelijk benauwd voor de ‘enge’ scènes, ging ik in de bioscoopzaal zitten. Lees verder

mona lisa smile

Mona Lisa Smile: prachtig

Jaar: 2003
Regisseur: Mike Newell

“Een progressieve docent stimuleert vrouwelijke studenten om meer uit het leven te halen dan alleen trouwen,” las ik op Netflix. Dit sprak me wel aan in Mona Lisa Smile. Bovendien stelt Julia Roberts eigenlijk nooit teleur. Ook deze keer niet. Lees verder

forgetting sarah marshall

Forgetting Sarah Marshall: grappig

Jaar: 2008
Regisseur: Nicholas Stoller

Typisch zo’n Netflix-film, was mijn eerste gedachte. Zo’n nét niet goede komedie, speciaal voor het Netflix-publiek, wiens eisen minder hoog zijn dan bijvoorbeeld het Cineville-publiek. Maar Jason Segel in de hoofdrol trok me wel en de 7.2 op IMDb gaf hoop. Lees verder