Lazzaro Felice

Lazzaro Felice (Happy as Lazzaro): puur

Jaar: 2018
Regisseur: Alice Rohrwacher

Door mijn andere werkzaamheden is het een tijdje stil geweest op Ongevraagd Filmadvies. Maar enkele films wil ik je niet ontnemen.

Zoals deze Rohrwacher over een kleine leefgemeenschap in Italië. Ik begon deze recensie op 8 april jl. maar het was daarna even blijven liggen. De film is geschreven en geregisseerd door Alice, met zus Alba als dorpeling Antonia. Hoewel Lazzaro Felice een minder gelikte kijkervaring is dan ik voorafgaand verwachtte, is het een hele mooie film. Lees verder

if beale street could talk

If Beale Street Could Talk: zweverig

Jaar: 2018
Regisseur: Barry Jenkins

Valentijnsdag. Dat is het eerste waar je aan moet denken tijdens het kijken naar deze ietwat gekke film. De regisseur van ‘Moonlight’ heeft deze keer een romantisch boek van James Baldwin verfilmd. Lees verder

climax

Climax: gruwelijk

Jaar: 2018
Regisseur: Gaspar Noé

Bij de herinnering aan Noé’s Love, had ik erg veel zin om Climax te kijken. Ik wist dat het over dansers ging maar overige details waren me bespaard gebleven. En dat is maar goed ook. Lees verder

Roma

Roma: dromerig

Jaar: 2018
Regisseur: Alfonso Cuarón

Roma moést ik van de filmwereld kijken. Maar bij gebrek aan een onbedwingbare interesse voor de film, duurde het even voordat ik dit deed.  Lees verder

mary queen of scots

Mary Queen of Scots: roerig

Jaar: 2018
Regisseur: Josie Rourke

De eerste minuten van Mary Queen of Scots vind ik een heerlijke binnenkomer. Je ziet het knappe gezichtje van Saoirse Ronan (Mary Stuart) en een indrukwekkende scène met de jurk van.. ja van wie? Dat blijkt later.  Lees verder

My Own Private Idaho

My own private Idaho: te gek

Jaar: 1991
Regisseur: Gus van Sant

Gek genoeg zijn de bekendste films van Gus van Sant me altijd ontglipt. Door Lab111 die afgelopen zomer deze selectie vertoonde, werd ik herinnerd aan dit feit. In de zomer ontglipten mij de films wederom, maar deze winterperiode zag ik eindelijk een kans om My Own Private Idaho eens uit te checken. In Rialto deze keer.
Lees verder

mona lisa smile

Mona Lisa Smile: prachtig

Jaar: 2003
Regisseur: Mike Newell

“Een progressieve docent stimuleert vrouwelijke studenten om meer uit het leven te halen dan alleen trouwen,” las ik op Netflix. Dit sprak me wel aan in Mona Lisa Smile. Bovendien stelt Julia Roberts eigenlijk nooit teleur. Ook deze keer niet. Lees verder

forgetting sarah marshall

Forgetting Sarah Marshall: grappig

Jaar: 2008
Regisseur: Nicholas Stoller

Typisch zo’n Netflix-film, was mijn eerste gedachte. Zo’n nét niet goede komedie, speciaal voor het Netflix-publiek, wiens eisen minder hoog zijn dan bijvoorbeeld het Cineville-publiek. Maar Jason Segel in de hoofdrol trok me wel en de 7.2 op IMDb gaf hoop. Lees verder

Colette: feministisch

Jaar: 2018
Regisseur: Wash Westmoreland

Colette, een film over schrijven, wilde ik als gelijkgestemde ziel wel zien. Maar of het ook echt een goede film zou zijn, vond ik moeilijk om te voorspellen. 
Lees verder