120 BPM: dramatisch

Jaar: 2017
Regisseur: Robin Campillo

Dit is geen oppervlakkige, luchtige of vrolijke film. Laat dat duidelijk zijn voordat je start met kijken naar 120 BPM, of zoals de Fransen het noemen: 120 battements par minute, oftewel de gemiddelde menselijke hartslag. De film bespreekt een treurig onderdeel van het Parijs in de jaren negentig: de Aids-epidemie. Lees verder

Advertenties

Backstreet Boys: Show ‘Em What You’re Made Of (Stephen Kijak) (2015) -> Serieuze mannen

Als voormalig Backstreet Boys-fan – op mijn elfde – kon ik deze documentaire niet aan mij voorbij laten gaan. Het kijken voelde bijna als een verplichting. Ook al ontstond er een lichte aversie in mij zodra ik de film aanzette. Ruim twintig jaar later kijk ik toch met iets andere ogen naar de mannen die in 1996 mijn (kinder)hart stolen. Van wie ik posters had hangen in mijn slaapkamer.  Lees verder

My Way: The Rise and Fall of Silvio Berlusconi (Antongiulio Panizzi) (2016) -> Duister

Alle complotdenkers opgelet: My Way zal je samenzwerings-motor weer flink laten draaien. In deze documentaire wordt de carrière van de dominante ex-premier van Italië: Silvio Berlusconi geschetst. Door zichzelf, in gezelschap van de kritische interviewer Alan Friedman. Een man die ook een autobiografie over Berlusconi schreef en volgens Berlusconi het vertrouwen verdient.  Lees verder

Django (Etienne Comar) -> Muzikaal

Django is een speelfilm over jazzgitarist Django Reinhardt. Dit is niet alleen een paar acteurs en een mooi verhaal. De muzikale begeleiding die je erbij krijgt, bepaalt voor een groot deel de kwaliteit van de film. Je kunt voortdurend genieten van indrukwekkende, geniale gitaarsolo’s. Bovendien is Reda Kateb die de rol van Django speelt, een charismatische man die je als kijker in het verhaal trekt en houdt.

Lees verder