parasite

Parasite: ziek (goed)

Jaar: 2019
Regisseur: Bong Joon-ho

Parasite draaide al een tijdje en enerzijds wilde ik er al wekenlang naartoe. Anderzijds vreesde ik enge scènes. Toch werd ik blij toen ik deze Zuid-Koreaanse film van dezelfde regisseur als Netflix-film Okja, eindelijk bekeek. Lees verder

Jawline

Jawline: vermakelijk

Jaar: 2019
Regisseur: Liza Mandelup

Jawline is een typische tijd-van-nu documentaire. Jeugd-van-nu, om precies te zijn. Over de intensiteit die sociale media en in het bijzonder de drang om influencer te zijn, op het leven van jonge mensen kan hebben.  Lees verder

Margaret Atwood: A Word After a Word After a Word Is Power

Margaret Atwood: A Word After a Word After a Word Is Power: verfrissend

Jaar: 2019
Regisseur: Nancy Lang, Peter Raymont

Toegegeven, The Handmaid’s Tale (2018) heb ik ondanks goede verhalen nooit gezien, de film uit 1990 evenmin, ook is er nooit een boek van de Canadese Margaret Atwood door mijn handen gegaan.  Lees verder

Hi, AL

Hi, Al: verontrustend

Jaar: 2019
Regisseur: Isabella Willinger

Bij vlagen is IDFA-documentaire Hi, AL grappig, bij vlagen beangstigend en bij vlagen fascinerend. Ik zag een paar jaar geleden My Silicon Love van Sophie Dros, waarin mannen siliconen poppen als vrouw namen. Hi AL is de overtreffende trap hiervan: de robotvrouw. Bedankt AL (artificial intelligence).  Lees verder

After Hours

After Hours: geniaal

Jaar: 1985
Regisseur: Martin Scorsese

Deze film van Martin Scorsese is niet erg bekend, maar dat hoeft je er niet van te weerhouden om te gaan kijken. Ik heb sinds lange tijd niet zo’n grappige film gezien.  Lees verder

climax

Climax: gruwelijk

Jaar: 2018
Regisseur: Gaspar Noé

Bij de herinnering aan Noé’s Love, had ik erg veel zin om Climax te kijken. Ik wist dat het over dansers ging maar overige details waren me bespaard gebleven. En dat is maar goed ook. Lees verder

Wild at Heart

Wild at Heart: wild

Jaar: 1990
Regisseur: David Lynch

Mijn verwachting was dat ik Wild at Heart top zou vinden. Dat blijkt ook zo te zijn. Wat een fantastische film. Direct een favoriet. Het kreeg in 1990 dan ook de Gouden Palm op Cannes Film Festival. Lees verder

My Own Private Idaho

My own private Idaho: te gek

Jaar: 1991
Regisseur: Gus van Sant

Gek genoeg zijn de bekendste films van Gus van Sant me altijd ontglipt. Door Lab111 die afgelopen zomer deze selectie vertoonde, werd ik herinnerd aan dit feit. In de zomer ontglipten mij de films wederom, maar deze winterperiode zag ik eindelijk een kans om My Own Private Idaho eens uit te checken. In Rialto deze keer.
Lees verder