King of the cruise

King of the cruise: droog

Jaar: 2019
Regisseur: Sophie Dros

Over Sophie Dros gesproken: vorig jaar op IDFA won zij het Documentaire Stipendium van het Cultuurfonds waarmee zij een nieuwe film kon maken. Het werd documentaire: King of the cruise. Na goede ervaringen met haar eerdere films (Genderbende, My silicon love), bekeek ik vol verwachting de screening.  Lees verder

After Hours

After Hours: geniaal

Jaar: 1985
Regisseur: Martin Scorsese

Deze film van Martin Scorsese is niet erg bekend, maar dat hoeft je er niet van te weerhouden om te gaan kijken. Ik heb sinds lange tijd niet zo’n grappige film gezien.  Lees verder

Long day's journey into night

Long day’s journey into night: symbolisch

Jaar: 2018
Regisseur: Gan Bi

Een man is op zoek naar zijn geliefde van twintig jaar terug. Er is een groen notitieblok. Een herinnering. Een beschreven romance. Een foto. Een appel. Het speelt allemaal een rol in deze dromerige vertelling, die een onderscheiding kreeg op Cannes filmfestival en eerder op IFFR draaide. Lees verder

green book

Green Book: stereotype

Jaar: 2018
Regisseur: Peter Farrelly

Qua uitstraling leek Green Book mij een typisch Amerikaanse film zonder inhoud of originaliteit. Maar het biografische verhaal van een chauffeur die een pianist rondrijdt, leek me anderzijds erg leuk. Zonder hoge verwachtingen, besloot ik om er maar heen te gaan.  Lees verder

climax

Climax: gruwelijk

Jaar: 2018
Regisseur: Gaspar Noé

Bij de herinnering aan Noé’s Love, had ik erg veel zin om Climax te kijken. Ik wist dat het over dansers ging maar overige details waren me bespaard gebleven. En dat is maar goed ook. Lees verder

une jeunesse doree

Une jeunesse Dorée: dionysisch

Jaar: 2019
Regisseur: Eva Ionesco

Mijn enige bezoekje dit jaar aan Internationaal Filmfestival Rotterdam (IFFR) was er één om niet snel te vergeten. Dionysisch, is de perfecte benaming. Nietzsches gronddrift, gekenmerkt door verandering en beweging, vervoering en bandeloosheid. Lees verder

Wild at Heart

Wild at Heart: wild

Jaar: 1990
Regisseur: David Lynch

Mijn verwachting was dat ik Wild at Heart top zou vinden. Dat blijkt ook zo te zijn. Wat een fantastische film. Direct een favoriet. Het kreeg in 1990 dan ook de Gouden Palm op Cannes Film Festival. Lees verder

My Own Private Idaho

My own private Idaho: te gek

Jaar: 1991
Regisseur: Gus van Sant

Gek genoeg zijn de bekendste films van Gus van Sant me altijd ontglipt. Door Lab111 die afgelopen zomer deze selectie vertoonde, werd ik herinnerd aan dit feit. In de zomer ontglipten mij de films wederom, maar deze winterperiode zag ik eindelijk een kans om My Own Private Idaho eens uit te checken. In Rialto deze keer.
Lees verder