disobedience

Disobedience: braaf

Jaar: 2017
Regisseur: Sebastián Lelio

Een perfect geschikte film zo vlak voor de Gay Pride, deze verboden liefde binnen een orthodox Joodse gemeenschap. Want fysiek contact tussen twee vrouwen moet in deze sociale kring natuurlijk bestraft worden. 

Ingewikkeld

Los daarvan, vinden hoofdpersonen Ronit (Rachel Weisz) en Esti (Rachel McAdams) zelf hun affaire ook ingewikkeld. Op hun eigen manier gaan ze ermee om, of lopen ze er voor weg. Hun gemeenschappelijke vriend Dovid (Alessandro Nivola) zit er als derde wiel aan de wagen tussen.

Geloofwaardig

Disobedience vertelt op een realistische manier hoe twee verschillende personen elkaar kunnen vinden en hoe het er binnen streng gelovige gemeenschappen aan toe gaat. Ronit en Esti hun beide karakters zijn geloofwaardig en dat maakt de film goed en interessant om naar te kijken.

Minpunten

Toch zijn er ook wat minpunten. De muziek is soms erg vreemd, het zet een sfeer neer die niet altijd past bij het gevoel van de film of de inhoud van de scène. Het slot van het verhaal is wat zwak maar anderzijds ook wel realistisch.

Concluderend

Prima dramafilm door de maker van Una Mujer Fantástica, geen allerbeste creatie, maar ook zeker niet slecht. Ook de moeite waard door het goede acteerwerk door Rachel Weisz en Rachel McAdams. Maar ga niet kijken in de hoop op spannende scènes, het blijft allemaal braaf.

Schrijver, journalist, filmliefhebber. Wonend in Amsterdam.

Een gedachte over “Disobedience: braaf

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.