Jaar: 2001 Regisseur: Wes Anderson
Hele coole film. Ik loop waarschijnlijk enorm achter dat ik deze film nu zie. Maar hij is goed! Lees verder
Jaar: 2001 Regisseur: Wes Anderson
Hele coole film. Ik loop waarschijnlijk enorm achter dat ik deze film nu zie. Maar hij is goed! Lees verder
Ik ben inmiddels over mijn Philip Seymour Hoffman-depressie heen en heb koeltjes naar deze film kunnen kijken, waarin de acteur nog levend te zien is. Zelf straalt hij niet veel vreugde uit in één van zijn laatste films, als het depressieve personage rechercheur Günther Bachmann. Het is de tweede film die ik zie van Anton Corbijn (eerste was Joy Division) en ik ben wederom niet ontevreden.
Lees verder
Jaar: 1984 Regisseur: Joe Dante
Ooit de Gremlins gezien? Pas tijdens het kijken ontdekte ik dat dit een kerstfilm is. Op zich houd ik wel van kerstfilms en het sneeuwt toch al bijna in Nederland dus zette ik het kijken maar voort. En schrijf ik er nu een Ongevraagd Advies over.
Magic in the moonlight is niet de beste creatie van Woody Allen. Colin Firth maakt het draaglijk. Toch zit er in Magic in the moonlight ook iets goeds. Lees verder
Als je deze film overweegt te kijken, houd dan rekening met het volgende.
Catherine Deneuve (Renée Le Roux in de film) is een ervaren actrice en maakt het verhaal als hoofd van het Franse casino La Palais nog wel enigszins sterk, maar het kijkt weg als een soort B-film. Dit komt door de ongepaste muziek onder de scenes en het slechte acteerwerk. Het verhaal is slecht getimed. Vooral in het begin van de film trek je bij de emoties van de personages je wenkbrauw omhoog. Het lijkt niet reëel. Lees verder
Ik was er niet van op de hoogte dat deze film een onderdeel was van het Gay & Lesbian Summer Film Festival. Wat ik wist, was dat dit gaat over een jongen, die blind is en nog nooit gezoend heeft. Hij denkt dat niemand met hem wil zoenen. Het leek me leuk.
En ook na afloop ben ik enthousiast over de film. Het verhaal is eigenlijk eenvoudig, maar dat vind ik juist knap gedaan. Lees verder
Tijdens het kijken van de trailer – meerdere keren getoond voorafgaand aan andere films – dacht ik al niet dat The two faces of January enorm goed zou zijn, maar mijn interesse was op een B-niveau geprikkeld. Na het kijken ben ik op dat B-niveau blijven hangen. Lees verder