Jaar: 2017
Regisseur: Martin McDonagh
Dit is veruit de grappigste dramafilm die ik ken. Het contrast in emoties dat Three Billboards Outside Ebbing, Missouri oproept, is erg groot. Enerzijds is er ernstig drama, geweld, depressie en mishandeling. Anderzijds is er ultiem droge humor. Ik moest tijdens de film vaak keihard lachen, maar na de film juist bijkomen van alle narigheid die ik had gezien.
Pittige tante
Hoofdpersoon Mildred (Frances McDormand) is een pittige tante. Haar dochter kwam door een ernstig misdrijf om het leven en sindsdien heeft ze van de politie niets meer gehoord. Omdat ze geen hoge pet op heeft van hun arbeidsethos, besluit ze ze wakker te schudden met een serie confronterende billboards.
Haat en nijd
Hier is hoofdagent Willoughby (Woody Harrelson) niet zo blij mee. En zijn assistent Dixon (Sam Rockwell) al helemaal niet. Haat en nijd en een erger wordende spiraal van geweld in het dorp, is het gevolg. Maar het mooie aan de film er ook een keerpunt komt. Uiteindelijk zit er in Three Billboards Outside Ebbing, Missouri een mooie moraal.
Concluderend
Wees voorbereid op een lading bloed en geweld in combinatie met de lolligheid van een comedy. Hoewel drama niet mijn genre is, heb ik me wel vermaakt met Three Billboards Outside Ebbing, Missouri. Aanrader.
Link naar Three Billboards Outside Ebbing, Missouri.
Een titel die ik inmiddels al twee maal gezien heb en nu al een grote kans maakt hoog in m’n eindlijst te komen. Dialogen zijn fantastisch, acteerwerk ook en een fijne mix van drama en humor.