The King of Comedy (Martin Scorsese) (1982) -> Dwangmatig

Wat ik leuk vind aan The King of Comedy, is dat het in de basis een eenvoudig verhaal is. Omdat het toch superleuk is om naar te kijken, vind ik de film knap gemaakt. Een voorbeeld van perfecte vertelkunst van begin tot eind, inclusief veel humor.

Hoofdpersoon Rupert Pupkin (Robert de Niro) is een weirdo van formaat. Hij heeft het dwangmatige idee dat hij een comédien moet worden, en doet er alles aan om dat punt te bereiken. Aan zijn sociale intelligentie schort het wat, hij weet niet wanneer hij moet stoppen met zijn monologen als hij mensen probeert te overtuigen.

Vooral Jerry Langford (Jerry Lewis) – een succesvolle tv-presentator en het idool van Pupkin – is daar het slachtoffer van. Toch zie je de intelligentie van Pupkin steeds duidelijker voor ogen naarmate de film vordert. Hij is misschien gek, maar niet dom.

Conclusie
The King of Comedy is een geweldige film, vol met dwangmatig gedrag en ongemakkelijke situaties. Een aanrader voor de jaren tachtig-fan, Martin Scorsese-fan en/of comedyfilm-liefhebber.

Link naar The King of Comedy.

Advertenties

Een gedachte over “The King of Comedy (Martin Scorsese) (1982) -> Dwangmatig

  1. DeFilmjunk zegt:

    Jaaaaaa! Zo’n heerlijk psychotische film met de Niro in een briljante rol! Je verwoordt het perfect: naarmate de film vordert, hoe meer je de intelligentie bij Pupkin ziet. En de Niro weet hem als geen ander te voorzien van diepgang en de lagen van hem weg te plukken.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s